سودان حکومتهای اسلامی درسراشیب سقوط دوران حکومتهای فاسد اسلامگرادرمنطقه ی خاورمیانه وشمال آفریقا
سودان
حکومتهای اسلامی درسراشیب سقوط
دوران حکومتهای فاسد اسلامگرادرمنطقه ی خاورمیانه وشمال آفریقا به سررسیده است. ازلیبی ومصرگرفته تاسوریه وتونس وترکیه وعراق وایران،اسلامگرایان درسراشیب سقوط قرارگرفته اند.پس ازبه پایان رسیدن حیات دولت اسلامی درعراق وسوریه،برکناری دولت اخوان المسلمین درمصر،شکست فاحش حزب عدالت وتوسعه درانتخابات شهرداریهای ترکیه،اعتراضات نوارغزه علیه حماس،واعتراض عمومی به سوئ مدیریت اسلامگرایان حاکم برعراق وایران،اکنون درلیبی وسودان،روند خروج اسلامگرایان ازحکومت آغازشده است.درلیبی، نیروهای ارتش ملی وابسته به ژنرال "خلیفه هفتار" حرکت بسوی طرابلس پایتخت راآغازکرده اند تابه حکومت فاسد اسلامگرایان حاکم برکشوربه رهبری"فائض السراج" پایان دهند.سراج که پس ازبه قدرت رسیدن،قراربود این کشورجنگ زده رابه سوی ثبات ودموکراسی رهنمون گردد،برعکس،آنرابه پباهگاه گروههای تندروی اسلامگراو تروریست تبدیل کرد.اکنون ژنرال خلیفه هفتار که به حضوراسلامگرایان درجنوب لیبی پایان داده،قصددارد بقایای آنهاراازپایتخت اخراج نماید.اما درسودان،مردم بالاخره توانستند به عمر یکی ازفاسدترین وطولانی ترین حکومتهای اسلامگرادرمنطقه پایان دهند.
"عمرالبشیر" درسال 1989 باکودتا علیه دولت منتخب "صادق المهدی" به قدرت رسید و 30 سال برسودان حکومت کرد. او "حزب کنگره ملی" راپایه گذاری کرد وآن رابه ابزارحکومت خود تبدیل نمود.عمرالبشیر،چند سال بعد،"شورای فرماندهی انقلاب" رامنحل کرد وخودرارئیس جمهورسودان خواند.اوازآن پس،سه دوره ی متوالی به این مقام برگزیده شد.دوران زمامداری عمرالبشیر،بادوجنگ بزرگ همراه گردید: قتل عام " دارفور"وجنگ با جنوب سودان. درجریان جنگ دارفور،نیروهای هوادار عمرالبشیر،درحمایت ازقبائل عرب منطقه،قبائل آفریقائی راقتل عام کردند وبین 200 تا400 هزارکشته و5/2 میلیون آواره برجای گذاشتند.بعدها درسال 2008،دیوان بین المللی کیفری،حکم بازداشت عمرالبشیررابه اتهام نسل کشی وانجام جنایت جنگی صادرکرد.درجنگ داخلی میان شمال وجنوب نیزکه شکل قبیله ای ومذهبی به خود گرفت،قبائل مسلمان شمالی دربرابرقبائل مسیحی جنوبی،قرارگرفتند.ارتش آزادیبخش خلق جنوب سودان به رهبری "جان گارانگ" باارتش دولتی وارد جنگ شد که دو میلیون کشته ومیلیونها آواره برجای گذاشت.سرانجام درسال 2005،باپادرمیانی سازمان ملل متحد، " پیمان صلح نایروبی" به امضای طرفین رسید که به موجب آن ،دریم دوره ی انتقالی شش ساله،به جنوب خودمختاری اعطاشد وارتش آزادیبخش جنوب سودان نیزدرساختارحکومت مرکزی سهیم گردید.بدین ترتیب، جان گارانگ،به معاونت عمرالبشیر برگزیده شد اما چند هفته بعد،دریک حادثه ی هوائی مشکوک جان سپرد.جنگ دوباره آغازشد امابه زودی فروکش کرد وپس ازبه پایان رسیدن دوره ی شش ساله،جنوب سودان ازطریق برگزاری رفراندوم،به استقلال دست پیداکرد.
عمرالبشیر،پس ازبه قدرت رسیدن، دراتحاد با "حسن الترابی "رهبر جبهه ی اسلامی ملی،شریعت اسلام رادرسودان به اجراگذاشت وارتش راازعناصری که ممکن بودروزی برعلیه اوبشورند،تصفیه کرد وبسیاری ازآنهارااعدام نمود.احزاب واجتماعات ممنوع اعلام شدندوروزنامه نگاران وشخصیتهای سیاسی به افتادند.به زودی عمرالبشیر حتی وجود حسن الترابی راکه رئیس پارلمان بود تحمل نکرد وباحمله به پارلمان،آنرامنحل وترابی رابه زندان افکند.باافزایش نرخ تورم به بیش از 60 درصد وکاهش شدید ارزش پول ملی،بتدریج زمزمه های مخالفت بارژیم آغازشد وبهارعربی نیز به این مخالفتها دامن زد.فدراسیون اتحادیه های کارگری سودان وسازمانهای جامعه ی مدنی این کشور،نقش فعالی دراین اعتراضات داشتند.
دردوران زمامداری عمرالبشیر،سودان به پناهگاه گروههای بنیادگراوافراطی تبدیل شد. حضوربن لادن،حماس،حزب الله،جهاداسلامی،والقاعده درسودان،نام این کشوررادرلیست کشورهای حامی تروریسم قرارداد ومجتمع داروسازی"الشفا" درخارطوم،به علت آنچه که تولید سلاح شیمیائی نامیده شد،موردحمله ی موشکی آمریکاقرارگرفت.دراین دوره،رابطه باایران گسترش پیداکرد وپول وسلاح ومستشارنظامی ازسوی این کشوربه سودان سرازیرشد. کارلوس،ابونضال،بن لادن ودههاچهره ی دیگرتحت تعقیب آمریکا درسودان پناه گرفتند واین امرموجب نگرانی جامعه ی جهانی گردید.آمریکا سفارت خودرادرخارطوم تعطیل کرد. معهذا دراین سالها،مذاکرات مخفیانه میان سودان وآمریکا برای لغو تحریمها علیه این کشور،همیشه جریان داشت وآمریکا شرط لغو تحریمهارا استرداد بن لادن به این کشورقرارداد که مورد قبول عمرالبشیر قرارنگرفت.پس ازیک سلسله بمب گذاری درسفارتخانه های کشورهای غربی درشرق آفریقا،آمریکا خارطوم راموشکباران کرد.
دراین اثنا،حکم بازداشت عمرالبشیرازسوی دادگاه بین المللی جنایات جنگی صادرشد.اگرچه این حکم مورد اعتراض برخی کشورهای اسلامی،عربی،آفریقائی،سازمان وحدت آفریقا،سازمان کنفرانس اسلامی،جنبش غیرمتعهدها،چین وروسیه قرارگرفت،اما سازمان عفوبین الملل ازکشورهای جهان خواست تاهواپیمای عمرالبشیررادرفضای بین المللی رهگیری وتوقیف نمایند.باآغازجنگ درسوریه ویمن،سودان بتدریج ازایران فاصله گرفت و به عربستان نزدیک شد.نیروهای سودان،دوشادوش نیروهای ائتلاف عربی،باحوثی های یمن وارد جنگ شدند.مردم سودان ،عمرالبشیررا متهم به فساد می کردند.بنابربرخی گزارشها،او هم اکنون حداقل 9 میلیاردازثروت مردم سودان رادربانکهای انگلیس ذخیره کرده است.
سرانجام در 11 آوریل 2019 ،نیروهای مسلح سودان،عمرالبشیررادرجریان یک کودتای بدون خونریزی،ازقدرت خلع کردوشورایعالی انتقالی نظامی اعلام کرد که پس ازدوسال قدرت رابه غیرنظامیان واگذارخواهدکرد که این امربامخالفت مردم سودان روبرو شد وشورش و ناآرامی دراین کشورهمچنان ادامه پیداکرد.مردم سودان ازبرکناری حکومت فاسد عمرالبشیر شادشدند اما ازآن بیم دارندکه شورای نظامی موقتی که باشرکت عناصررژیم سابق تشکیل شده،پروژه ای درادامه ی همان رژیم باشد.اماپروژه ی حاکمان جدید هرچه باشد،جای امیدواری به آینده ی این کشوربسیاراست.این کشور،سنت آزادی بیان وآزادی جرائدرا تجربه کرده وازیک جامعه ی مدنی واپوزیسیون سیاسی قدرتمند برخورداراست. سودان همچنین از یک گروه نخبه وآموزش دیده ی قوی درمیان مهاجران خودبرخوردارمی باشد.این نیروی قدرتمند،بدون تردید دربرابرپروژه های انحرافی حکام جدید خواهد ایستاد و43 میلیون جمعیت کشوررابه ساحل سعادت رهنمون می گردد.
حوادث سودان،زنگ خطررا برای دیگردیکتاتورهای خاورمیانه که اسلام رابازیچه ی امیال واغراض شخصی خویش قرارداده اند،به صدادرآورده است.این روند اکنون درسراسر منطقه جریان دارد.دوران زمامداری حاکمان فاسد اسلامگرا درخاورمیانه به سررسیده و میلیونها توده ی تحت ستم منطقه،یکصدابرعلیه آن بپاخاسته اند.
www.fmohammadhashemi.blogfa.com