سوسیالیسم به سبک " کرالا "
" کرالا " (Kerala ) یکی ازایالتهای جنوبی هند است که وسعتی به اندازه ی ایالت کالیفرنیای آمریکا وجمعیتی حدود 35 میلیون نفردارد. این ایالت، درمیان ایالتهای 29 گانه ی هند ، ازنظرمساحت بیست ودوم وازنظرجمعیت سیزدهم است. کرالا دارای بالاترین شاخص توسعه ی انسانی، بالاترین نرخ سواد، بالاترین امید به زندگی وپائین ترین نرخ رشد جمعیت درمیان ایالات هند است.باآنکه درآمد سرانه ی این ایالت گرمسیری وزیبای جنوب هندوستان که مشهوربه " بهشت نخلستانها" ست، کمترازسیصد دلارمی باشد،امانرخ مرگ ومیرنوزادان بسیارپائین ونرخ باسوادی آن دربالاترین سطوح جهانی می باشد. دهه هاست که ائتلاف دموکراتیک چپ به تناوب قدرت رادرکرالا بدست دارد. این ائتلاف، اکنون علاوه بردولت ایالتی، کنترل 670 نهاد ازمجموع 1199 نهاد اداری ومحلی ایالتی رادردست دارد. پس ازائتلاف چپ، حزب کنگره ملی هند با 471 وحزب راستگرای " بهاراتیاجاناتا" کنترل 25 نهاد محلی رادراختیاردارند. بدین ترتیب، کرالا به یکی ازمعدود ایالتهای هند تبدیل شده که دربرابر نفوذ حزب راستگرای جاناتا به رهبری " مودی" نخست وزیرهند ایستادگی می کند.
کمونیستها، اولین بار درانتخابات عمومی سال 1957 به قدرت رسیدند وازآن پس، قدرت سیاسی رادرکرالا به تناوب دردست داشته وبه جز مقاطعی کوتاه، آنرابه احزاب دیگرواگذارنکرده اند. نخستین پیروزی حزب کمونیست هند درکرالا، بامقاومت جبهه ی متحد ارتجاع متشکل از کلیسا،زمینداران بزرگ، کلان سرمایه داران تجاری وکاستهای فوقانی جامعه ی هند روبرو گردید وآنهابااعمال فشارو وتشنج آفرینی، سرانجام " جواهرلعل نهرو" راوادارکردند تادولت کمونیست کرالا را منحل کرده وحاکمیت فدرال رابراین ایالت تحمیل نماید. معهذا دربیش ازپنج دهه ی اخیر، دولت ایالتی کرالا، بارها میان " جبهه ی دموکراتیک چپ"(LDF) و " جبهه ی دموکراتیک متحد " (UDF) دست بدست گردیده وآخرین بار درسال 2016، چپگرایان مجدداً قدرت رادراین ایالت بدست گرفتند.درسال جاری نیز کمونیستها درانتخابات کرالا پیروزشدند واین پیروزی رامدیون مدیریت خوب بحران کرونا وبرنامه ی اجتماعی ورفاه بخش خویش می باشند. کرالا اکنون یکی ازپائین ترین نرخهای ابتلا ومرگ ومیرناشی از کرونا رادرمیان ایالات هند داراست درحالیکه جمعیت سالمند این ایالت، بسیاربیشترازدیگرایالات است. قبلاً نیز عملکرد دولت کرالا، درجریان سیل2018 وشیوع پاندمی " نی پا" (Nipah) تحسین جهانیان رابرانگیخته بود.
داستان کمونیسم در کرالا،باانقلاب، تصرف پایتخت ویاحتی مارکس، آغازنشد.بذرهای اولیه ی کمونیسم،درسال 1939 ودرجریان جنبش مقاومت علیه استعمارانگلیس، پافشاری براصلاحات ارضی، و مخالفت باسیستم کاستی، افشانده شد.درآن زمان، مبارزه ای عظیم با فاشیسم جهانی درجریان بود.سال 1957، جنگ جهانی پایان یافته بود وجنبش توفنده ای برهبری حزب کمونیستهند علیه امپریالیسم، سرمایه داری، وتنگ نظری وتعصّب نژادی درجریان بود.حزب کمونیست هند، تحت رهبری" نمبوتیری پاد"، دریک حرکت تاریخی وبی سابقه، موفق شددرانتخابات ایالتی کرالا به پیروزی برسد.اما فقط دوسال بعد،دولت مرکزی هند ، دولت وقت حزب کمونیست درکرالا رامنحل کرد. اما بذرهای جنبش انقلابی ، دیگرافشانده شده بود وشش سال بعد، حزب کمونیست هند دوباره درانتخابات کرالا پیروزشد وبه قدرت رسید وسپس درسالهای 1967 ، 1980 ، 1987، 1996 ، 2006، و2016 نیز قدرت دولتی رادراین ایالت بدست گرفت. یک دهه طول کشید تا " مانیفست حزب کمونیست" به زبان محلی " مالایالامی"( یکی از22 زبان رایج درهند) که زبان مردم کرالاست، ترجمه شود. هرچند اولین دولت برهبری حزب کمونیست درکرالا( 1959-1957 ) سعی کرد اصلاحات رادیکال، بویژه اصلاحات ارضی وآموزشی رابه اجراء بگذارد،اما دولت مرکزی هند این اقدام راناکام گذاشت واجرای اصلاحات ارضی به دوره ی 1977-1970 موکول گردید که توسط دولت ائتلافی حزب کمونیست وحزب کنگره انجام گرفت. حزب کمونیست هند(مارکسیست) تمام تلاش خودرابرای کارشکنی دراین امر، اعمال نمود. درسال1964 ، ناراضیان حزب کمونیست هند(CPI)، مانند بسیاری دیگرازاحزاب کمونیست جهان، ازاین حزب انشعاب کرده و حزب کمونیست مارکسیست هند(CPI-M) راپایه گذاری کرده بودند.آنها به همکاری حزب کمونیست هند باحزب کنگره واتحادشوروی معترض بودند وبه تبعیت ازحزب کمونیست چین، باهمزیستی مسالمت آمیز اردوگاه سوسیالیسم وسرمایه داری مخالفت می ورزیدند.این حزب که مدعی است اکنون بیش از ده میلیون عضودارد،رهبری جبهه ی متحد چپ راباشرکت حزب کمونیست هند، حزب سوسیالیست انقلابی، بلوک فوروارد هند، وهشت سازمان چپ و وچپ میانه دیگررابرعهده دارد. دولتهای جبهه ی دموکراتیک چپ که پی درپی دراین ایالت برسرکارآمدند، همچنان به برنامه های اصلاحی این جبهه درزمینه ی استفاده ی برابراززمین، بهبود دسترسی همگانی به بهداشت وآموزش، وطرحهای تامین اجتماعی، وفادارمانده اند. حاصل اجرای این برنامه ها، این بوده که اکنون درسراسرکرالا، هیچ بی خانمان یا کارتن خوابی مشاهده نمی شود درحالیکه تمامی شهرهای هند، مالامال ازاین افراد می باشد. دولت جدید چپگرای کرالا، بلافاصله پس ازبدست گرفتن قدرت، سیستم پیشگیری ودرمان را درهم ادغام کرد ویک سیستم یکپارچه ی بهداشتی بوجود آورد.این سیستم، نیازهای جامعه ی روستائی رادرصدراولویتهای خودقرارداد وبتدریج یک سیستم بهداشتی پایه رادراین مناطق ایجاد کرد وآنرااساس دستاوردهای درخشان بهداشتی بعدی خود قرارداد.
" مرکز مطالعات توسعه کرالا" که درسال1970 باکمک سازمان ملل متحد برپاگردید، اکنون نقش اصلی رادربرنامه ریزی وسیاستگذاریهای دولت ایالتی وآموزش کادرهای اجرائی آن برعهده دارد.محققین این مرکز توانسته اند"مدل توسعه ی کرالا" راتدوین وبه جهانیان عرضه نمایند.این مدل، برمحور کیفیت بالای زندگی برغم درآمد سرانه ی اندک، توزیع مجدد ثروت، ومشارکت گسترده ی مردم درحیات سیاسی جامعه، استواراست. ازاواسط دهه ی 1990، دولت ایالتی، برنامه ریزی وسیاستگذاری را به حالت غیرمتمرکزدرآورد ومسئولیت آنرا به مقامات محلی سپرد. بااجرای این مدل توسعه،اکنون کرالا بالاترین رتبه رادرشاخص توسعه ی انسانی درمیان ایالات هند داراست. نرخ مرگ ومیرنوزادان دراین ایالت 12 وبرای کل هند 40 درهزاراست.نرخ مرگ ومیرمادران نیزدرکرالا 66 ودرهند 178 درصدهزارمی باشد. همچنین نرخ باسوادی درکرالابرای مردان 96 وبرای زنان92 درصداست درحالیکه نرخ کشوری باسوادی درهند برای مردان وزنان به ترتیب 82 و56 درصد می باشد. به موجب مصوبه ی دولت چپگرای کرالا، پنجاه درصد ازمقامات منتخب دولتی رادرتمامی سطوح، باید زنان تشکیل دهند.براین اساس، شهردارشهر " تیرووانان تاپورام" مرکزایالت کرالا، باجمعیت 2585000 نفر، یک خانم 21 ساله است که دانشجوی رشته ی ریاضی می باشد." آریاراجندرا" همچنین دبیرکل سازمان جوانان حزب کمونیست هند(مارکسیست) است.اوازجانب جبهه ی دموکراتیک چپ، نامزد عضویت درشورای شهر کرالا وسپس نامزد شهرداری این شهرشد که با 54 رای از یکصد رای شورای شهر، به عنوان جوانترین شهردارهندبرگزیده شد.
دردهه های 1980 و1990 ، کارگران مهاجر کرالا درساخت راه وآسمانخراش درکشورهای حوضه ی خلیج فارس به کارمشغول بودند اما اکنون، نیروی کارکرالا ازافراد تحصیلکرده وماهری تشکیل می شود که درمشاغل حسابداری، پرستاری، وکالت، طبابت ومشاغل خدماتی دررده ی متوسط، به کاراشتغال دارد ویک سوم تولید ناخالص داخلی کرالا نیزتوسط وجوه ارسالی آنها تامین می شود. معهذا، چالش بزرگی که چپ دراجرای سیاستهای ترقیخواهانه اش باآن روبروست، دست بدست شدن قدرت میان چپ وراست می باشد.درحالیکه تمرکز جبهه ی چپ برروی اقدامات مردمی است، تمرکزراست براقدام های متمایل به سرمایه می باشد.درنتیجه، میان برنامه های جبهه ی چپ ، وقفه می افتد.ازسوی دیگر، علیرغم انجام اصلاحات ارضی، ترتیبات رفاه بخش، توسعه ی خدمات اجتماعی واجتماعی شدن دستمزدها،که توانسته است کرالا رابه الگوی توسعه ی اجتماعی درمنطقه وجهان تبدیل کند،نرخ نازل رشد اقتصادی دردودهه ی اخیر(حتی براساس استانداردهای هند)دستاوردهای اجتماعی این ایالت رادرمعرض خطرقرارداده است.علیرغم وجود نیروی کاربسیارماهر،بازارمصرف بزرگ ویکی ازپیشرفته ترین زیرساختها دراین ایالت،سرمایه داران ازسرمایه گذاری درایالتی که جنبش کارگری قوی وستیزه جوئی دارد،امتناع می ورزند.درنتیجه ، زیرساخت صنعتی کرالا ، همچنان توسعه نایافته باقی مانده است. اما تجربه نشان داده است که علیرغم تمامی موانع، جبهه ی ترقیخواه ودرراسآن حزب کمونیست هند، همچنان به رشدخود ادامه خواهد داد.
منابع و مآخذ
1)
2)
3)
4)
5)
6)