ونزوئلا دربحران
ونزوئلا دربحران
میلیونها ونزوئلائی اکنون درفقر،گرسنگی ویاس دست وپا می زنند و54 درصد کودکان این کشور نیز دچارسوتغذیه هستند.چراکشوری که روزی ثروتمندترین کشورآمریکای جنوبی بود، اکنون ازتعذیه ی مردم خود عاجزمانده است؟ درسال 1998 ،یعنی یک سال قبل ازبه قدرت رسیدن "هوگوچاوز"، تولید سالانه ی نفت ونزوئلا 60 بشکه به ازای هر نفرازجمعیت کشوربود.آنگاه چاوز که شخصیتی کاریزما داشت، باشعارهای پوپولیستی به قدرت رسید وقول داد میلیونها نفرازمردم کشورراازچنگال فقرنجات دهد.بهای بالای نفت دربازارهای جهانی، به چاوز امکان داد که برنامه های اجتماعی بلند پروازانه ای رابه اجراگذاشته ( بهداشت وآموزش رایگان و... ) وسیل کالاهای مورد نیاز مردم را واردکشورکند.
اما پس ازمرگ چاوز، دولت " مادرو" شرکت نفت ونزوئلا راکه بزرگترین تولید کننده ی نفت درقاره ی آمریکا بود، ملی اعلام کرد. متعاقب این امر، تولید نفت بتدریج روبه کاهش گذاشت وهزینه های دولت افزایش پیداکرد.رژیم ونزوئلا،بجای موازنه ی بودجه وکاستن ازهزینه هاوواردات، به استقراض روی آورد وبه زودی دیون خارجی کشوررا به 120 میلیارددلار رساند.باسقوط بهای جهانی نفت ازسال 2014 به بعد، اقتصاد ونزوئلا تحت رهبری شخصیت غیرکاریزمای مادرو، درباتلاق رکود فرورفت.گفته می شود که دیون بخش عمومی ونزوئلا اکنون ازمرز 185 میلیارددلارگذشته،تولید نفت به شدت کاهش یافته وبه 33درصد سال 1998 رسیده است.درحال حاضر،فروش نفت به مقدارکمتروباقیمت ارزانتر، دولت رافلج کرده است.ازواردات مواد غذائی ودارو،تاحد بی سابقه ای کاسته شده و قفسه ی داروخانه ها وسوپرمارکتها خالی مانده است.
درهمین حال،تورم افسارگسیخته ای که ازمرز 2700 درصد گذشته، کالاهای کمیاب موجود رانیزازدسترس مردم عادی خارج کرده است.بیماری هائی که به آسانی قابل درمانند،به علت عدم دسترسی به دارو وآنتی بیوتیک،قربانی میگیرند.بسیاری ازکودکان ونزوئلائی درمعرض مرگ دراثرگرسنگی قراردارند.ازنوامبرگذشته تاکنون،بازپرداخت بدهی های ونزوئلا عقب افتاده است.ونزوئلائی ها برای گریزازاین جهنم، گروه گروه ازکشورخارج می شوند.تنهادرسال گذشته حدود 15 هزار ونزوئلائی به ایالات متحده مهاجرت کردند که نسبت به سال قبل 150 درصد افزایش نشان می دهد.برای نخستین باردرتاریخ آمریکا،پناهجویان ونزوئلائی بالاترازمکزیکی ها،السالوادوری ها،و گواتمالائی ها،درصدرلیست مهاجرین به آمریکاقرارگرفته اند.دولت مادرو، به شدت معترضین راسرکوب می کند.به گزارش سازمانهای حقوق بشر،حداقل 124 نفردرجریان اعتراضات سال 2017 درونزوئلا کشته شده وحدود600 زندانی سیاسی نیزدوران حبس خودرامی گذرانند.
هرروز دههاهزارنفردرخیابانهای ونزوئلا راهپمائی می کنند. آنهابدون هیچگونه سازماندهی ورهبری،درخیابانها ظاهرمی شوند،معابررامسدود می کنند،وارد صحن دانشگاههاشده وبانیروی پلیس درگیرمی شوند.شهرکاراکاس اکنون به شهری جنگ زده تبدیل شده است: شهری که ساکنان آن بیش ازاکسیژن،گازاشک آورتنفس می کنند.حزب سوسیالیست مادرو،درغیاب یک اپوزیسیون متحد،همچنان اهرم اداره ی کشوررادردست دارد وشخص مادرو، خودرابرای انتخابات آینده ی ریاست جمهوری آماده می کند.حزب او،که ازانتخابات شهرداری هاسربلند بیرون آمده،اکنون به سوی ریاست جمهوری خیزبرداشته است.آنچه مسلم است اینکه همه درونزوئلا خواستارتغییراند واین تقاضا، حتی بداخل صفوف حزب سوسیالیست حاکم نیز رسیده است. مادرو اکنون با یک اپوزیسیون قدرتمند درداخل حزب روبروست.
www.fmohammadhashemi.blogfa.com