شوستاکوویچ
شوستاکوویچ
وجدان موسیقائی انقلاب اکتبر
اخیراً کتاب خواندنی " شوستاکویچ ، وجدان موسیقائی انقلاب روسیه " نوشته " آلن وودز " (Alan Woods) به فارسی ترجمه ومنتشرشد. این رویداد راباید به فال نیک گرفت زیرا خواننده ی کتاب ، بامحتوای انقلابی وزندگی وآثار موسیقیدانی بزرگ آشنامی شود.
شوستاکوویچ (Shostakovich 1975-1906) یکی ازبزرگترین موسیقیدانان قرن بیستم بود. زندگی او ، باسالهای طوفانی انقلاب اکتبر ، جنگ داخلی ومصائب دوجنگ جهانی ، قرین گردید. درطول تمامی این سالهای دشوار، شوستاکویچ ، که همچنان به انقلاب وفادارمانده بود، رنجها ، امیدها ورویاهای توده های مردم را درآثارخود منعکس می نمود. این موسیقیدان بزرگ ، درساخت آثارخود ، ازدیگرهنرمندان عصرخویش، بویژه استراوینسکی تاثیربسیارپذیرفت. اولین اثررسمی او ، سمفونی شماره یک بود که برای پایان نامه اش در19 سالگی ساخت. سمفونی شماره 2 ، به مناسبت دهمین سالگرد انقلاب سوسیالیستی ساخته شد ویکی ازمهمترین آثاراو محسوب می شود. اپرای " لیدی مکبث " درسال 1930 ساخته شد وبااستقبال فراوان مردم روبرو گردید. سمفونی شماره پنج ، ازخلاقانه ترین آثار شوستاکوویچ محسئب می شود. اما بیشترین شهرت او بخاطر سمفونی شماره هفت بود که دردوران جنگ جهانی دوم ساخته شد. این سمفونی، تقدیم به مدافعین لنینگراد شد که علیرغم ماهها محاصره، هیچگاه تسلیم مهاجمان نشدند. لذا، سمفونی هفتم شوستاکوویچ ، به نماد مقاومت دربرابر تمامیت خواهی واستبداد تبدیل شد. چه در زمان جنگ وچه پس ازآن، هیچ اثری به موفقیت این اثر شوستاکوویچ دست نیافت. شوستاکوویچ ، بخاطر سمفونی هفتم ، نشان افتخارازدست استالین دریافت کرد.
مهمترین آثارشوستاکوویچ عبارتند از : 15 سمفونی ، 15 کوارتت زهی ، دو سونات پیانو ، دوتریوی پیانو ، دو اپرا ، شش کنسرتو ، وموسیقی متن چند فیلم معتبر. اگرچه شوستاکوویچ دردوران زندگی ، حداقل دوبارمورد بی مهری خشک اندیشان قرارگرفت اما پیوسته ازاو ، به عنوان یکی ازنوابغ هنر شوروی یاد می شود. اوازمعدود هنرمندانی بود که استالین برآثارش نقد نوشت. سرانجام شوستاکویچ درسن 68 سالگی براثرابتلاء به سرطان ریه ازدنیارفت.
" شیرین میرزانژاد " این اثرفاخر رابا نثری روان به فارسی برگردانده وآنرادردسترس خواننده ی فارسی زبان قرارداده است.